tag:google.com,2010:buzz:z131zb0gemizfddzy04cfhzbnpvqh1chip00k
Syam Kumar R. Syam Kumar R. 108055984722888068103
Jun 26, 2011 Jun 27, 2011 Buzz Public
Reshared post from ഹരിചന്ദനം :) ഒരു കള്ളന്റെ ഓ‌ര്‍‌മ്മക്കുറിപ്പുകള്‍‌ ഗദ്ഗദ് സീരീസ് :ആറ് നി...
tag:google.com,2010:buzz:z12vtzcq5z3kcnyrg04cixtxxluqfhrajaw Reshared post from ഹരിചന്ദനം :)
ഒരു കള്ളന്റെ ഓ‌ര്‍‌മ്മക്കുറിപ്പുകള്‍‌

ഗദ്ഗദ് സീരീസ് :ആറ്

നിങ്ങള്‍‌ കട്ടട്ടുണ്ടോ? ദി സെയിം മോഷണം‌? ഞാന്‍‌ മോഷ്ടിച്ചട്ടുണ്ട്. ദാരിദ്ര്യത്തിനു കള്ളന്‍‌ എന്നൊരര്‍ത്ഥമുണ്ടെന്ന നന്ദകുമാറിന്റെ പോസ്റ്റിനോട് പൂര്‍‌ണ്ണമായി വിയോജിക്കാന്‍‌ എനിക്ക് പറ്റാത്തതും‌ അതുകൊണ്ടാണു.

ക്ലാസില്‍‌ തരക്കേടില്ലാതെ പഠിക്കുന്നതുകൊണ്ടും‌ (ആദ്യരണ്ട് സ്ഥാനങ്ങളിലുണ്ടാവാറുണ്ടായിരുന്നു എന്നും‌) അത്യാവശ്യം‌ ആക്റ്റീവ് ആയിരുന്നതുകൊണ്ടും ക്ലാസ് ലീഡര്‍‌ സ്ഥാനം മിക്കവര്‍ഷങ്ങളിലും എനിക്കായിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യം‌ ഏല്‍‌പ്പിച്ചിരുന്ന അപകര്‍ഷതയില്‍‌ നിന്നും‌ അല്‍‌പ്പം‌ രക്ഷപ്പെടാനതു എന്നെ സഹായിച്ചിരുന്നു. കൂടാതെ ജീവിതത്തില്‍‌ എനിക്കേറ്റവും വിലപ്പെട്ടതായി എന്നുമെന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും‌ ഗുരുവര്യന്മാരും‌... നാളെ മുതല്‍‌ ഒരു ഇന്‍‌സ്ട്രമെന്റ് ബോക്സ് (പ്രൊട്രക്റ്ററും കോമ്പസും‌ ഡിവൈഡറും ഒക്കെയുള്ള ബോക്സ്)വാങ്ങിക്കണം‌ എന്ന ക്ലാസ്ടീച്ചര്‍ കൂടിയായ കണക്ക് ടീച്ചര്‍ , ഹസീനടീച്ചറുടെ നിര്‍‌ദ്ദേശം‌, നിസ്സഹായതയുടെ ആഴം‌ വര്‍‌ദ്ധിപ്പിച്ചു എന്നതല്ലാതെ എന്നില്‍‌ വേറൊന്നും ഉളവാക്കിയില്ല. എല്ലാകാര്യങ്ങളുമെന്ന പോലെ‌ അതും‌ വീട്ടില്‍‌ പറഞ്ഞു. അച്ഛന്‍‌ പതിവുപോലെ‌ തലതാഴ്ത്തി പുറത്തേക്കും‌ അമ്മ എന്റെ തലയില്‍‌ തലോടിക്കൊണ്ട് വടക്കേപ്പുറത്തേക്കും‌ പോയി. അമ്മയുടെ‌ ഒളിച്ചോട്ടത്തിന്റെ, നിസ്സഹായതയുടെ, ദൈന്യതയുടെ അഭയകേന്ദ്രമാണു എന്നും‌ വടക്കേപ്പുറത്തുള്ള വിറകുപുര.‌..

പിന്നീടുള്ള ക്ലാസുകളില്‍‌ എനിക്ക് വേണ്ടി സുഹൃത്തുക്കള്‍‌ കോമ്പസും മട്ടകോണുമൊക്കെ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ കഴിയുന്നമുറക്ക് തന്ന് സഹായിക്കും‌. എങ്കിലും‌ ആദ്യമാദ്യം‌ പ്രോബ്ലംസ് സോള്‍‌വ് ചെയ്തെത്തിയിരുന്ന എനിക്ക് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഔദാര്യം‌ കാത്തിരുന്ന് കണക്ക് ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. സത്യത്തില്‍‌ അവര്‍‌ക്കെന്നോട് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹത്തില്‍‌ ആശ്വസിക്കുന്നതിനു പകരം‌ സ്വന്തമായി ഒരു ഇന്‍സ്ട്രമെന്റ് ബോക്സ് ഇല്ലാത്തതിലുള്ള അമര്‍ഷവും അപകര്‍‌ഷതയും മനസ്സിലേക്കെന്തുകൊണ്ട് അന്ന് കടന്നുകൂടി എന്ന് ഇന്നെനിക്കും പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല.

ഹസീന ടീച്ചര്‍ ക്ലാസില്‍ വരുമ്പോള്‍‌ ഒരു നോട്ട് പുസ്തകവും‌ ഒരു ബോക്സും കൊണ്ടുവരും‌. ഏതോ ഒരു ശപിച്ച നിമിഷത്തില്‍‌ ആ ബോക്സ് സ്വന്തമാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാനാലോചിച്ച് തുടങ്ങി. വ്യാഴാഴ്ച്ച അവസാനപിരിയഡ് കണക്കായിരുന്നു. അവസാനം‌ കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ടീച്ചര്‍ പരിശോധിച്ചുകഴിഞ്ഞത് കളക്റ്റ് ചെയ്ത് വിതരണം ചെയ്യുന്നത് എന്റെ ചുമതലയായിരുന്നു. ക്ലാസിന്റെ അവസാനനിമിഷങ്ങളില്‍‌ പുസ്തകമെടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തില്‍‌ ടീച്ചറുടെ ഇന്‍സ്ട്രമെന്റ് ബോക്സും എടുത്തു എന്റെ തുണിസഞ്ചിയില്‍‌ തിരുകി (മ്മടെ ബു.ജികളുപയോഗിക്കുന്ന തോള്‍‌ സഞ്ചിയായിരുന്നെന്റെ സ്കൂള്‍‌ ബാഗ്).ബെല്ലടിച്ചപ്പോള്‍ ടീച്ചര്‍ ബോക്സ് തിരയുന്ന സമയത്തിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ മറ്റുള്ളകുട്ടികളോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്കോടി. തെറ്റ് ആണു ചെയ്യുന്നതറിഞ്ഞ് ചെയ്ത മോഷണം‌...അതും‌ ഗുരുനാഥയുടെ.. ഓരോ നിമിഷവും മനസ്സിലെ വീര്‍പ്പ്മുട്ടല്‍‌ കൂട്ടി.. ആ സഞ്ചിക്ക് ഭാരം‌കൂടിക്കൂടി വരുന്നപോലെ. വീട്ടിലെത്തിയതും‌ ചോറുമ്പാത്രമെടുക്കാനായി അമ്മ സഞ്ചി വാങ്ങി. ആ ബോക്സ് അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍‌ പെട്ടു. എവിടെന്ന് കിട്ടി എന്നചോദ്യത്തിനു എനിക്കുത്തരവും‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അമ്മ ജീവിതത്തിലെന്നോട് അന്ന് പെരുമാറിയപോലെ ഇത് വരെ പെരുമാറിയിട്ടില്ല. പുളിവാറല്‍‌ എത്രതവണ എന്റെ കാലില്‍ വീണു എന്നതിനും കണക്കില്ല. തല്ലി തല്ലി അതിന്റെ അറ്റം ചതഞ്ഞ് ഒടിഞ്ഞപ്പൊഴേ അമ്മ അടി നിര്‍ത്തിയുള്ളൂ. കാലില്‍‌ നിന്ന് ചോരയൊഴുകുന്നതിന്റെ വേദനയേക്കാളും‌ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ കുറ്റബോധം‌ ആയിരുന്നു താങ്ങാന്‍‌ പറ്റാതിരുന്നത്. അന്ന് ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഒരു മൂലയില്‍ ചുരുണ്ടുകൂടിക്കിടന്ന എന്റെ തലമുടിയില്‍‌ തലോടിക്കൊണ്ട് ഇരുന്ന അമ്മ അന്നുറങ്ങിയിട്ടില്ല.. ഞാനും‌.

ഹസീന ടീച്ചറുടെ ഭര്‍‌ത്താവായിരുന്ന റസാഖ്മാഷ് കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള ഒരു വിദ്യാലയത്തിലെ അധ്യാപകനാണു. മാഷ് ജോലിക്ക് പോവുന്ന വഴി ടീച്ചറെ സ്കൂളിലാക്കുന്നതിനാല്‍‌ സാധാരണയായി ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലെ സ്റ്റാഫ്റൂമിലാദ്യമെത്തുക ടീച്ചറാണു. അതറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ടീച്ചറെ മറ്റാരും കാണാതെ നേരില്‍കാണാന്‍ വേണ്ടി നേരത്തെ ചെന്നു. വിയര്‍ത്തൊഴുകിയ മുഖത്തോടെ പയ്യെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നപ്പോള്‍‌ ടീച്ചര്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വിറയാര്‍ന്ന കാലുകളോടെ ടീച്ചറുടെ നേരെ നോക്കിയതും ടീച്ചര്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അതിങ്ങ് തരൂ ഹരീ, ഹരി‌ അതെടുത്തത് ഞാന്‍‌ കണ്ടായിരുന്നു. ഹരി അതു തിരിച്ചു തരാന്‍‌ വരുമെന്നും ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതു തെറ്റിച്ചില്ല.

കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അതെടുത്ത് കൊടുത്ത് മാപ്പ് പറയാനൊരുങ്ങിയ എന്നെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട്, ഒന്നും പറയണ്ട,കുട്ടി ക്ലാസിലേക്ക് ചെല്ലൂ എന്നാവശ്യപ്പെട്ടു.

ക്ലാസ് ടീച്ചറായതിനാല്‍‌ ഹസീനടീച്ചര്‍ ഹാജറെടുക്കാന്‍‌ ആദ്യപിരിയഡ് തന്നെ വന്നു. ഹാജറെടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍‌‌ ടീച്ചര്‍‌ ഉറക്കെപറഞ്ഞു.

" കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയില്‍ നടന്ന ക്ലാസ് ടെസ്റ്റില്‍‌ ഒന്നാമതെത്തുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു സമ്മാനം തരണമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നു. നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്നപോലെ ഹരിയാണു കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്ക് നേടിയത്. ഹരി വരൂ "

ഞാന്‍ പയ്യെ ടേബിളിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ടീച്ചര്‍‌ ഭംഗിയായി വര്‍ണക്കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു പെട്ടി കയ്യില്‍ തന്നു. എല്ലാവരുടേയും കയ്യടിയുടെ അകമ്പടിയോടെ അതേറ്റു വാങ്ങി സ്വസ്ഥാനത്തിരുന്ന് അത് പൊളിച്ചു. കേമലിന്റെ മഞ്ഞനിറത്തില്‍ കറുത്ത അക്ഷരങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ ഇന്‍സ്ട്രമെന്റ് ബോക്സ്. !! ഈ ഭൂമി ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി എന്റെ ഗുരുനാഥയുടെ കാല്‍ക്കല്‍‌ വന്നു അവസാനിച്ച പോലെ..

ഞാന്‍‌ കാലത്ത് ആരുമില്ലാതെ കാണാന്‍ വന്ന സമയത്ത് ടീച്ചര്‍ക്ക് ഇതു തരാമായിരുന്നു. എന്നാല്‍‌ അതൊരുപക്ഷെ എന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു കുറച്ചിലാവും എന്ന് തോന്നിയ ആ അധ്യാപിക കണ്ടെത്തിയ ഒരു മാര്‍ഗമായിരുന്നു ആ നാടകം‌. അധ്യാപകവേഷത്തില്‍ കുറച്ച് കാലം‌ ജീവിതം‌ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോവുമ്പോഴൊക്കെ എന്നും മനസ്സില്‍‌ ഇത്തരം ഓര്‍മ്മകളൊക്കെയെടുത്ത് താലോലിക്കും.. അതൊരുപക്ഷെ എന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ, രാത്രിയെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും‌, അക്ഷരം‌ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നവന്റെ ധര്‍മ്മം‌ എന്നിലൂട്ടിയുറപ്പിക്കാന്‍‌ പര്യാപ്തമായിരുന്നു...

ലേബലുകള്‍‌ : ഗദ്ഗദ് സീരീസ്, ബോറടി, മാണിക്യക്കല്ല് പിന്നേം കണ്ടു, ഇനീം കാണും‌
Liked by: Arun Moncy